استنتی موثرتر برای رفع انسداد عروق در افراد مبتلا به دیابت
افراد مبتلا به دیابت(هر نوع از دیابت) درمعرض خطر بیشتری برای بیماریهای قلبی عروقی نسبت به افراد غیر دیابتی قرار دارند. علاوه بر این، اگر این افراد تحت عمل جراحی به منظور باز کردن سرخرگ‌های مسدود شده از طریق قرار دادن استنت قرار گیرند، احتمال بسته شدن مجدد این شریانها درافراد دیابتی بیش از افراد غیر دیابتی است. حال محققان علت مسدود شدن مجدد این شریانها را در افراد دیابتی توضیح داده و به سمت ابداع گزینه‌های بهتری برای رفع انسداد شریانها در افراد دیابتی حرکت کردند.
دکتر George Kingمدیر علمی موسسه‌ی Joslinو نویسنده‌ی ارشد این مقاله در مجله‌ی Diabetologiaمی‌گوید: آنزیمی بنام SHP-1که می‌تواند رشد سلولهای عضلات صاف در داخل رگهای خونی را سرکوب نماید، نقش بسیار مهمی در عدم موفقیت استنت در افراد دیابتی بازی می‌کند.
دکتر Kingکه استاد دانشکده‌ی پزشکی هاروارد است، می‌گوید: استنت‌ها با دارویی پوشانده می‌شوند که آنزیم SHP-1را فعال می‌کنند و به همین دلیل سرعت رشد این سلولهای عروقی را کاهش می‌دهند این نوع از استنت‌ها ممکن است به درمان بیماریهای شریانی در افراد دیابتی کمک کنند.
گروه تحقیقاتی دکتر Kingآزمایشاتی را بر روی موشهایی که با رژیم غذایی پرچرب تغذیه شده بودند و موشهای صحرایی که با دستکاری ژنتیکی دچار مقاومت به انسولین و بیماریهای متابولیکی مرتبط با دیابت بودند، انجام دادند. یکی از نویسندگان این مقاله Weier Qiمی‌گوید: ما دریافتیم که بیان SHP-1در شریانهای تمام این حیوانات مدل کاهش یافته است، همچنین ما متوجه شدیم که بیان SHP-1در شریانهای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نیز کاهش می‌یابد.
پس از این مرحله، محققان موشهایی را با دستکاری ژنتیکی پرورش دادند که پروتئین SHP-1در سلولهای ماهیچه ای صاف عروق آنها، بیشتر از حالت معمول تولید می‌شد. هنگامیکه دانشمندان این موشها را با یک رژیم غذایی حاوی چربی بالا تغذیه نمودند( که موجب بسته شدن شریانهای آنها گردید) و جراحی قرار دادن استنت را برای آنها انجام دادند، متوجه شدند که شریانهای این حیوانات کمتر از موشهای نرمالی که با همین روش تغذیه‌ای پرورش یافته بودند، مسدود شده است.
محققان در ادامه نشان دادند که کاهش بیان SHP-1در سلولهای عضلات صاف عروق موشها در درجه‌ی اول به دلیل بالا رفتن مقدار چربیها در خون به دلیل دیابت و شرایط مرتبط با آن است تا افزایش مقدار قند خون به دلیل این بیماریها.
دکتر Kingمی‌گوید: دنبال نمودن این یافته‌ها ممکن است به حل یک معمای اصلی پژوهشی در عوارض دیابت کمک کند، بنظر می‌رسد هر نوع از بافت‌ها به طور متفاوتی به دیابت واکنش نشان می دهد برای مثال سلولهای عضلات صاف در رگهای خونی بزرگ مانند سرخرگها رشد کرده و ضخیم‌تر می‌شوند اما همین نوع از سلولهای انقباض در عروق خونی کوچک در چشم شروع به مردن می‌کنند، این الگوهای رشد سلولی مخالف به یک معما تبدیل شده است و این موضوع ابداع درمان را برای عوارض دیابت مشکل می‌کند زیرا ما از یک سو می‌خواهیم از فعالیت آنزیم SHP-1را در چشم جلوگیری کنیم و از سوی دیگر می‌خواهیم فعالیت این آنزیم را در سرخرگها بزرگ افزایش دهیم.
استنت‌های جراحی که برای ترمیم سرخرگها کار گذاشته می‌شوند با داروهای آهسته رهش پوشانده شده‌اند که بتواند از رشد مجدد و اضافه‌ی سلولهای عضلات صاف اطراف جلوگیری کند، دکتر Kingمی گوید: رویکرد انتشار دارو بصورت موضعی ممکن است برای داروهایی که سبب تقویت بیان آنزیم SHP-1شوند، موثر باشند.
او افزود: ما امیدواریم تحقیقات اخیر ما این ایده را برای کمک به حل مشکل گرفتگی مجدد عروق در افراد دیابتی تقویت نماید. هر چه ایده‌های بیشتری در این زمینه ارائه شود شانس دستیابی به یک درمان موثر افزایش خواهد یافت.
منبع و سایت خبر:
Diabetologia, 2016; DOI: 10.1007/s00125-016-4159-1
www.sciencedaily.com/releases/2017/01/170104192315.htm